گپی با رضا رزوان نخبه مهارتی در رشته تاسیسات الکتریکی

بنده رضا رزوان کارآموز منتخب رشته تاسیسات الکتریکی مسابقات امارات هستم . بنده از سال ۸۸ با فنی حرفه ای آشنا شدم و از سال ۹۰ در عرصه مسابقات حضور مستقیم داشتم تا سال ۹۶ بنده در این مدت حضور اینجانب همواره تلاشم بر این بوده که به مهارتهام افزون بشه حال بعضی اوقات به دلیل یک سری مشکلات شاید مطابق برنامه نتوانسته باشم درست پیش برم ولی همیشه تلاش رو بیشتر کردم ولی واقعیت ماجرا امروز به جایی رسیده ام که دیگر نای تلاش کردن هم نیست و تنها دلیل به وجود آمدن این مشکل رو نبود مدیریت صحیح میدونم که در طول گفتار براتون توضیح میدم

در حقیقت انگیزه من برای شرکت در مسابقه بحث مالی بود نمیخوام دروغ بگم برای سربلندی ایران و آرمان های امام میخواستم رقابت کنم خیر بنده بخاطر جایزه مسابقات بود که وارد این عرصه شدم هنگامی که بنده مدال طلا کشور رو گرفتم با همین مدال مبلغی به مقدار ۲۰ میلیون دریافت کردم که شامل جایزه مسابقه جایزه بنیاد نخبگان و جایز مدیر کل شهردار و فرماندار و محل کار پدرم و ….بود خب هرکسی برای کاری که میکنه یک انگیزه داره منم این انگیزه ام بود دلیل دارم که چرا برای خرید دارو به این پول احتیاج داشتم به نظرم بالا ترین انگیزه رو برای بردن داشتم که تهش به هیچ ختم شد

در واقع وقتی که از مسابقات محروم شدم تمام مسئولین با این امر به من دلخوشی میدادن که جبران میکنیم و مقصر کشور های دشمن هستن اما بعد ها دیدم دشمن من کشور خودم بود همواره این سوال در ذهنم بود که ما ایرانی ها چرا فکر میکنیم فقط ما خوبیم و همه دنیا بد هستن خیلی تراژدی نامفهومی بود برام بگذریم که همیشه خواب میدیدم که اگه برگردم همه به استقبالم میان در حالی که نشد و قتی به خانه برگشتم همه گریه میکردن گویا من مردم واقعا ضربه روحی شدیدی خوردم ولی چه میشه کرد دلم به قول مسئولین خوش بود

بی توجهی مسئولین تا حدی پیش رفت که حتی برای مسابقات کشوری هم ما رو آدم حساب نکردن در حالی پروژه کشوری رو خودم داده بودم تا این مدت که همه چی به دروغ ختم شد

بگذریم درد و دل بس است میخوام راجب مسابقات در گذشته و حال بگم

در دوره های پیش المپیاد با اینکه بدون سر و صدا بود ولی واقعا عالی بود بسیار هزینه میشد برای بچه ها قبل مسابقات کشور برای بچه ها اردو هماهنگ در استان ها میگذاشتن و آموزش ها یک دست بود شرایط عادلانه بود تفریح گشت گذار زیاد بود شاید باور نکنید ولی اردو ۱۵ روزه من در ارومیه در ۱۳ همین دوره مسابقات از اردو جهانی باحال تر و پر بار تر بود

با اینکه سال به سال بوجه خرج شده بیشتر شد به عنوان دیگه چند ۱۰۰ برابر شد ولی مسابقات بد تر شد تا جایی که امسال حتی لباس هم برای شرکت کننده ها گرفته نشد

متاسفانه فساد مالی روز به روز در مجموعه زیاد شد تا جایی که به این وضع رسید متاسفانه باید بگم همه گوش و چشم خود را کر و کور کرده ایم و در برابر این ظلم سر فرود آوردیم تا نکند بلای جانمان شود ولی این سرابی که ما در فکرش بودیم تبدیل به واقعیتی تلخ شد که بوی گند آن کل مملکت رو در بر گرفت

خب چه میشه کرد ،راه کار هایی دارم

اگه میشود لطف کنید به گوش رئیس برسانید من میدانم که هرگز به خبر های شما گوش چشمی هم نمیزند ولی امید دارم تلاشتان را بکنید

۱ -نبود حقوق مزایا کافی پرسنل و مربی ها که منجر به این میشه که در فساد های مالی شرکت کنند و نتوانند خود را با بروز رسانی کنند و در مواقع لازم برای شرکت در عرصه های جهانی باید از اساتید برون سازمانی بهره ببرند

۲ -وجود مدیریت حراست نالایق که چشم خود را بر این موضوعات بسته و عکس العملی نشان نمیدهد شاید شما بگویید بدون سند نمیشود گفت ولی ای کاش پارسال بهتان سند میدادم بنده بار ها به مسئول انبار گذارش داده ام که تجهیزاتی که فاکتور خرید آنها به انبار می آید بسیار گرانقیمت تر از بازار است لطفا گذارش دهید یک نمونه فاکتور یک عدد کولیس ۵۰ سانت بود که ۱۹۸۰۰۰۰تومن فاکتور شده بود که قیمت اون در بازار ۹۵۰ تومن بود من به عینه این موضوع را گذارش کردم و یا لپ تاپ هایی که با قیمت های گزاف خریداری میشد ولی هرگز پاسخی نیامد

تنها جوابی که بنده از خود مسئول حراست وقت شنیدم این بود که شما وارد حاشیه نشوید به شما ربطی ندارد

۳ -نظارت و یک پارچه سازی خرید برای کل مراکز

۴-خصوصی سازی مسابقات :در این رابطه باید توضیح بدهم که متاسفانه سازمان در این امر بسیار رویه معکوسی را پیش میبرد به دلیل اینکه خیلی ها با این کار از بخور بخور می افتند . خصوصی سازی به اینگونه است که یا سازمان باید کاری کند که نفع مالی برای شرکت یا شخص اسپانسر داشته باشد متاسفانه  قبلا در مقابل شرکتی مثل رایتل  و خزر ترانسفورماتور اینگونه عمل نکردن و اونها هم پشت مسابقات رو خالی کردن

به شخصه خودم برای این رشته و سایر رشته ها در مسابقات شاهد هستم که مبلغی حدود چند صد میلیون هزینه شده است که بخش اعظم آن شامل فساد مالی است اگر این مسابقات به بخش خصوصی واگذار شود دیگر این هزینه های بی خود لازم نیست در بخش خصوصی شخص به سود آوری فکر میکند حال به دو صورت ۱ اینکه فرد از راه تبلیغات به سود مد نظر میرسد یا طی قرار دادی در قبال به دست آوردن مدال جهانی مبلغی از فنی حرفه ای دریافت کند یا فنی حرفه ای به او امتیازی بدهد که سود آور باشد

من خودم به عنوان یک اسپانسر حاضر هستم با ۱/۴ اون هزینه که برای خودم شده است این رشته را به مسابقات جهانی ببرم و به نتیجه خوب برسم هیچ امتیاز خاصی هم نمیخوام چون ۱/۴ اون هزینه ای که برای من شده آنقدر زیاد هست که سودی هم حاصل من شود به هر حال نمیدانم شاید باید دقیق تر به موضوع نگاه کرد و به تفاهم نامه رسمی تری دست پیدا کرد ولی آینده این مسابقات در گرو خصوصی سازی آن است که اگر نشود دیگر چیزی از آن نمیماند

راستی لطف کند مستند نوشتاری از بچه های مسابقات از سال ۲۰۰۵ تا الان بنویسید ببینید خروجی مسابقات با هزینه میلیاردی دولت به کجا رسیده اقای کارگر زاده لیستی از بچه ها داشتن که همگی در بهترین شرکت های اروپایی و آمریکایی مشغول شده اند و عده انگشت شماری در ایران مانده اند

گویا ما سالانه میلیارد ها تومن هزینه میکنیم که نیروی متخصص برای خارج صادر کنیم

Avatar

مدیر مهارت شناسی

محصولات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *